Çocukluğumun ne kadar uzağındayım şimdi. Kirli ışıkların içinde, çocukken korktuğum karanlık.. neredesin? Herşeyden korkuyorum. hepinizden. bok tadı ağzımda yalnızca, 25 yılın ardından. Kalbim, beynim vücudum farklı farklı,...
siemens her yerde kampanyasından esinlendim. ne de güzel başlık oldu.iki günde iki farklı hırsızlık vakasına rastladım, ikisinde de üçüncü şahıs olmama rağmen iyice paranoyaklaşmamı sağladıkları...
Bursadaydım haftasonu.ne kabus, ya'râb. depreşen anılar, bana asla gerçekleşmeyecek hayalleri kurmayı öğreten sokaklar, sırtı dönük onlarca insan..kaçayım gideyim diyorum. yo, mümkün değil.saçmalamak geliyor içimden. herkes...
kaç sabaha daha uyanacağım, çocukluk düşlerimden uzak. her uyanışımda hayalini kurduğumdan başkası, aynanın karşısında.koynumda; beni en "ben" olmadığım zamanda bulmuş insanlar.çeviriyoruz çemberi.güneşe olan düşkünlüğüm...
oldukça yoğun bi duman evin içinde, dumandan daha yoğun insan eti. istediğimden fazla kalabalık, belki zamansız bi kalabalık. hem herkesi istiyorum etrafta, hem yalnız kalmak istiyorum....
ortaokul edebiyat hocamın zoruyla okudugum bi kitaptı sineklerin tanrısı. geçenlerde ise idefixe' de rastladım, gözümde canlandı hikaye ve tekrar okumak isteği doğdu içimde. verdim siparişini ve geçmiş...
ağır duygusal travmaların ardından her ne hikmetse, her şey, içimdeki herşey kaybolup gidiyor. ürkekler evet, ama ben hırpani değilim ki? belki biraz heyecanlı, aceleci. serilip serpilmesini bile bekleyemiyorum...
allahın cezası okula 6 hafta boyunca bi fiil devam ettim ve dersinizi (calc2) çok iyi öğrendim. başarılı olmak için sadece derslerle mücadele etmek yetmiyor ama.. sinavdan iki...
bazen ne kadar istesende sen olamıyosun aynadaki, ve tüm iyi niyetine ragmen istediğin gibi şekillenmiyo hayat. belki de "yaşamak" bu gerçek anlamıyla, gelişine vurmamak "kader" topuna; planlamak, planların...
reklam reklam nereye kadar? eskiden bi küçük emrah vardı, komşunun kızına aşık bi de zibidi bi herif. 40 kere dinletirdi arabasının patlak kolonlarından antin kuntin şarkıları. içim...
savulduk bakalım, yaz okulu finalleri geliyo. hayat değil bendeki, savas meydani mubarek. ders calismamak icin evi temizleme niyetine bile girdim, temizlemedim tabi. ne de olsa kirlenecek cabucak. yine...
bir uyarı mesaji "you have got a new mail in your mail box" bu kadar mı umutlandırır insanı. günlerdir restart edilmemiş, sicağında etkisiyle iyice şişmiş durumdaki...
kizin piril piril yüzünü görünce "kanser" hastalığına olan aşırı korkum da devreye girdi ve bi sorumluluk hissettim. küçük de olsa bi faydası olur belki. uzatmadan
hayat o kadar sakin ve aslinda öylesine cigrindan cikmis bi durumdaki, dunyanin dönme hizini algilayamadigim gibi tipki, icinde bulundugum zamandan da habersizim. bir zaman sonra pismanliklar ah vah...
üstad' in dediği gibi, her günün içindeki küçücük detayları bulup ele avuca gelir şeyler yazabilmek için proust kadar boş vakti olmalı en azından insanın, oysa...